Omgaan met je innerlijke criticus

Perspectief is alles

“Ben ik er nou nog niet?”, verzuchtte ze. Ze was al jaren bezig om van die kritische stem in haar hoofd af te komen.

Al zolang ze zich kon herinneren viel de stem haar lastig. Hij vertelde haar dat de presentatie die ze had gegeven niet goed genoeg was. Dat haar collega het beter wist dan zijzelf. Dat het niet lang meer kon duren, voordat ze door de mand zou vallen.

Eindeloos moe werd ze ervan. Hoe hard ze ook werkte, ze legde de stem in haar hoof het zwijgen er niet mee op.

In een van onze sessies zette ze haar verlangen op papier. Hoe haar werk en leven eruit zouden zien als ze vrij was van haar eindeloze zelfkritiek. En vooral: hoe het zou voelen.

Ik vroeg haar om het blad met haar verlangen erop ergens in de ruimte neer te leggen. Ze koos een plek in de verre hoek.

“Zie je”, zei ze. “Ik ben er nog lang niet”.

Toen vroeg ik haar of ze zich even om wilde draaien. “Wijs eens aan, waar kom je eigenlijk vandaan? Waar stond je toen je aan je eerste baan begon? En waar stond je als 30-jarige vrouw?”

Ze kijkt me verwonderd aan. “Ja, uhm…”, zoekend kijkt ze de ruimte door. “Niet in deze ruimte. Verder dan de keuken, denk ik. Verder dan de voordeur. Helemaal de straat op, eigenlijk.”

Dan een kleine glimlach. “Ik kom van heel ver. Eigenlijk ben ik al een heel eind!”

Perspectief is alles.
Waar kom jij vandaan?

Lig je soms ook overhoop met je innerlijke criticus?

Lisette Dragt is lichaamsgericht therapeut in Amsterdam. Kennismaken? Dat kan!

Kies hier een tijd die jou uitkomt.

Vorige
Vorige

Het zal wel aan mij liggen

Volgende
Volgende

Je doet het goed