Over rouwen

Het leven zit vol “big bangs”:

💥 Een relatie die uit elkaar spat en explodeert
👥 Een vriendschap die doodbloedt en implodeert
💣 Een traumatische ervaring die je op je grondvesten doet schudden

En elke keer vliegen er stukjes in het rond.

Stukjes eenzaamheid, gemis en rouw.
Stukjes boosheid, verdriet en onmacht.

Stukjes die, hoe pijnlijk ook, bij jou horen.

Soms doet het zoveel zeer, dat we het leed niet aan durven gaan. We verstoten de pijnlijke stukjes van onszelf, die een big bang in het rond slingert.

🍷 We gaan onze pijn uit de weg
🥊 We strijden tegen een leven dat ons dingen afneemt of juist aandoet
💔 We eisen (onbewust) van een ander dat ze onze tekorten opvullen

Onbewust zwemmen we op die manier tegen de stroom van het leven in.

We houden onszelf voor dat we weer kunnen worden wie we vroeger waren. Toen we – zo houden we onszelf voor – nog heel of onbeschadigd waren.

Tegen de stroming van het leven inzwemmen is doodvermoeiend.
Het is een eindeloze tocht die je onmogelijk kunt volbrengen.

Het verleden is namelijk al lang opgeheven.

Heelheid vind je niet in een onbeschadigd verleden. Wel in het omarmen van alle stukjes heden.


We kunnen pas door – naar het heden én de toekomst - als we bereid zijn om alle delen van onszelf in liefde bij ons te dragen.

De vreugde. Het vertrouwen.
De wanhoop. De schaamte.
De liefde. De pijn.

We worden niet heel door vast te houden aan een zelfbedacht verleden.
We worden heel door onze breuklijnen en schaafwonden te eren.

Juist dát maakt ons complete mensen.

Lisette Dragt is lichaamsgericht therapeut in Amsterdam. Meer weten? Klik hier.

Vorige
Vorige

80% van de problemen

Volgende
Volgende

Wie A zegt, hoeft geen B te zeggen